Krimpende comfortzone – deel I

Hugo HoetinkIn deze blogserie nemen we je mee in onze gedachtenlijn over de VUCA-wereld, Wendbare Organisaties, Wendbare Medewerkers en Talentontwikkeling. Hierbij gebruiken we de theorie van Carol Dweck over Fixed Mindset en Growth Mindset als rode draad. In dit eerste deel kijken we hoe invloeden vanuit de VUCA-wereld de comfortzone van medewerkers kunnen aantasten: ‘De krimpende comfortzone’. 

De VUCA-wereld heeft een grote impact op organisaties en doet een sterk beroep op wendbaarheid van zowel organisaties als medewerkers. Hoe dit precies verloopt, kunnen we verhelderen aan de hand van het begrip ‘comfortzone’. Dit is het ‘gebied’ waarin je je als medewerker vertrouwd voelt. Je doet dingen die passen bij je talenten en ambities èn die bezigheden zijn ook nog eens waardevol voor de organisatie waar je werkt. In voorbije tijden was het mogelijk dat een medewerker zijn hele werkzame leven doorbracht in dezelfde comfortzone. Na afronding van je opleiding en een leertijd in de praktijk, kon je tientallen jaren vooruit. Tegenwoordig komen er vanuit de VUCA-wereld in hoog tempo nieuwe ontwikkelingen op je af. Het kan zijn dat je werk sterk wordt beïnvloed door digitalisering en robotisering. Als ervaren chirurg moet je je bijvoorbeeld nieuwe technieken eigen maken. Je comfortzone krimpt.

Impact op jouw beroep

Het kan ook zijn dat maatschappelijke ontwikkelingen impact hebben op jouw beroep. Als brandweerman wordt steeds meer van je verwacht dat je preventief te werk gaat. Het voorkomen van branden is veel effectiever en goedkoper dan blussen. En ineens sta je een les te geven voor 30 kinderen in groep 5. Dat ligt niet vanzelfsprekend binnen je comfortzone. En dan zijn er ook nog hele sectoren die getroffen worden door disruptieve ontwikkelingen, zoals de postbezorging of de fossiele energiesector.
De comfortzone is dus tegenwoordig geen statisch gegeven meer. Je kunt het zien als een stukje drooggevallen wad, dat bij vloed weer langzaam onder water loopt. Als je niet beweegt, krijg je vroeg of laat natte voeten.

Het hek om de comfortzone

Toch is dat ‘bewegen’ nog niet zo vanzelfsprekend. Niet voor organisaties en niet voor individuele medewerkers. Hoe kan dat? Eén verklaring daarvoor is te vinden in het werk van de Canadese Psycholoog Carol Dweck. Zij ontdekte dat het vermogen om te bewegen sterk afhangt van de ‘mindset’ die mensen hanteren als het gaat om leren en ontwikkelen. Bij een zogeheten ‘fixed mindset’ ga je er vanuit dat iemand iets kan of niet. Iemand is geschikt of ongeschikt. Bij een ‘growth mindset’ ga je er vanuit dat
mensen altijd nieuwe dingen kunnen leren en zich kunnen ontwikkelen. Zelfs al heb je veel talent, dan nog zul je in de praktijk veel moeten bijleren met vallen en opstaan. Vanuit een ‘growth mindset’ worden ‘mislukkingen’ gezien als waardevolle en noodzakelijke leermomenten. Experimenteren wordt gestimuleerd.

Hoewel de VUCA-wereld vraagt om beweging, blijven veel mensen toch staan op dat kleine stukje grond onder hun voeten waar ze in hun beleving niet vanaf kunnen. Volgende week in Deel II gaan we in op de vraag waarom het in veel organisaties toch zo moeilijk blijkt om in beweging te komen, terwijl de noodzaak zo groot is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *